Wethouder Bruggeman feliciteert echtpaar Van den Bos-Groenendijk met 65-jarig huwelijk

Mevrouw Van den Bos was 11 jaar toen zij samen met haar familie vanuit Sommelsdijk werd geëvacueerd naar 's-Gravenzande. Daar verbleef het gezin zes weken. Tijdens die periode leerde zij de jonge Van den Bos kennen. Ze speelden samen en kwamen elkaar ook tegen in de kerk. “Hij zat voor me en gaf me dan een pepermuntje”, vertelt mevrouw met een glimlach.

Na de evacuatie verloren de twee elkaar uit het oog. Toch besloot meneer enkele jaren later een brief te sturen. Hoewel hij het adres niet precies wist, adresseerde hij de brief aan Groendijk, Ringweg 2. Dat bleek niet juist, maar dankzij een postbode die iedereen kende, kwam de brief toch bij mevrouw terecht. 

Toen meneer, inmiddels werkzaam bij de marine, op Goeree-Overflakkee was, zocht hij haar op. De ontmoeting leidde tot verkering. Een jaar later werd hij voor negentien maanden uitgezonden naar Nieuw-Guinea. Mevrouw twijfelde geen moment. “Ik wacht op je”, zei ze. En dat deed ze ook.

Terugkijkend op hun lange huwelijk vat het echtpaar hun bijzondere begin treffend samen: een pepermuntje in de kerk, een brief zonder goed adres en negentien maanden wachten op Nieuw-Guinea. Na zijn terugkeer verloofden ze, en later trouwden zij en bouwden samen een gezin op met vijf kinderen. Inmiddels zijn er elf kleinkinderen en negen achterkleinkinderen.

Meneer werkte later als vertegenwoordiger maar vertelt nog altijd graag over zijn jaren bij de marine. De herinneringen aan die tijd zijn levendig gebleven en leveren nog steeds mooie verhalen op. Mevrouw werkte vroeger op het land bij haar vader en had later veel plezier in handwerken. Koken laat zij graag aan haar man over. “Ik heb daar een hekel aan”, zegt ze lachend.

Ondanks lichamelijke klachten van meneer ondernemen ze nog veel samen. Iedere woensdag gaan ze met het ‘AutoMaatje’ boodschappen doen, een vast uitstapje waar ze allebei van genieten. Na 65 jaar vormen ze nog altijd een hecht team.