Terugblik op de collegeperiode 2022-2026

Met het einde van de collegeperiode in zicht blikken de collegeleden van gemeente Goeree-Overflakkee terug op de afgelopen vier jaar. Wat wilden zij bereiken en wat hebben inwoners daarvan gemerkt?

Voor wethouder Berend Jan Bruggeman, die sinds 2018 deel uitmaakt van het college, stond één vraag centraal: hoe zorgen we ervoor dat inwoners – en in het bijzonder jongeren – kunnen opgroeien en meedoen in een omgeving die hen sterker maakt?

Bruggeman woont in Oude-Tonge en is al jaren betrokken bij het eiland, zowel politiek als maatschappelijk. Als wethouder gaat hij over onderwerpen die direct het dagelijks leven raken: van onderwijs en jongerenwerk tot sport, maatschappelijke ondersteuning en het voorkomen van verslaving.

“Uiteindelijk gaat het niet om beleid, maar om wat het oplevert voor mensen,” zegt Bruggeman. “Hoe gaat het met onze jongeren? Blijven onze dorpen sterk? Kunnen inwoners blijven meedoen? Dat is waar we het voor doen.”

Voorkomen in plaats van genezen

Een belangrijk speerpunt in deze collegeperiode was de Integrale Aanpak Verslavingsproblematiek (IAV). Die richt zich op het voorkomen van middelengebruik en op passende zorg en ondersteuning voor inwoners die met verslaving te maken krijgen. Opgroeien in een Kansrijke Omgeving (OKO) vormt daarbij een belangrijk onderdeel. Deze aanpak zet in op preventie en op het versterken van de leefomgeving van jongeren.

“We zijn anders gaan kijken naar preventie.” zegt Bruggeman. “Niet alleen reageren als er problemen zijn, maar investeren in de omgeving van jongeren. Door vroeg te kijken naar wat zij nodig hebben om gezond op te groeien en te investeren in hun talenten, kun je later veel zwaardere problematiek voorkomen.”

Volgens Bruggeman vraagt die aanpak om samenwerking met jongeren zelf. Zij zijn niet alleen doelgroep, maar ook onderdeel van de oplossing. Een mooi voorbeeld is het Speaking Minds-traject, waarbij leerlingen van de RGO Beroepscampus hun ideeën presenteerden aan beleidsmedewerkers en bestuurders. Een deel van hun voorstellen – van meer sportmogelijkheden tot aandacht voor gezonde keuzes – is inmiddels opgepakt.

“Door jongeren serieus te nemen, maken we beleid dat beter aansluit bij hun leefwereld,” aldus Bruggeman. “Dat is precies waar we met Opgroeien in een Kansrijke Omgeving op inzetten: een aanpak waarbij we samen met ouders, scholen en verenigingen werken aan een positieve leefomgeving. Niet het probleem staat centraal, maar de omgeving die helpt om gezonde keuzes te maken.”

Deze manier van werken vraagt om nauwe samenwerking met partners uit onder andere onderwijs, kerken, zorg, welzijn en veiligheid. Binnen het samenwerkingsverband SamenZien – een eilandbreed netwerk waarin organisaties afspraken maken over preventie, signalering en ondersteuning bij verslavingsproblematiek – trekken deze organisaties en de gemeente al meerdere jaren samen op. In deze collegeperiode is die samenwerking verder verdiept, zodat signalen eerder worden opgepakt en inwoners tijdig passende ondersteuning krijgen. Die samenwerking leeft niet alleen op papier, maar juist in de praktijk. Dat is zichtbaar tijdens het jaarlijkse Netwerkevent SamenZien, dat vanuit de gemeente wordt georganiseerd. “Als ik daar rondloop, zie ik wat samenwerking in de praktijk betekent,” zegt Bruggeman. “Mensen uit verschillende hoeken delen hun ervaringen, leren van elkaar en zoeken elkaar daarna makkelijker op. Dat is geen bijeenkomst voor de vorm, maar een moment waarop samenwerking echt groeit.”

Eén van de partners binnen SamenZien is Stichting Kairos, gespecialiseerd in opvang en ondersteuning bij verslavingsproblematiek. Directeur Bjørn Noordzij ziet in de praktijk wat het effect is van vroeg handelen. "Verslavingsproblematiek vraagt om een lange adem en echte betrokkenheid. Hoe eerder je signalen oppakt en samen optrekt, hoe groter de kans dat problemen niet verder ontsporen. Juist die gezamenlijke aanpak maakt het verschil.”  

Investeren in ontwikkeling

Wie inzet op preventie, investeert ook in onderwijs en ontwikkeling. Via het Integraal Huisvestingsplan Primair Onderwijs (IHP) werkt de gemeente samen met schoolbesturen aan moderne, toekomstbestendige gebouwen. Voor Bruggeman is dat geen technische opgave, maar een investering in de basis van ieder dorp.

In Sommelsdijk wordt bijvoorbeeld gewerkt aan een nieuwe multifunctionele accommodatie (MFA), waarin OBS JC van Gent, kinderopvang en wijkvereniging De Zwaluw samenkomen. Het uitgangspunt is steeds hetzelfde: voorzieningen bundelen, zodat ontmoeting en ontwikkeling elkaar versterken. Ook in andere dorpen krijgt dat vorm. In Stad aan ’t Haringvliet is de CBS Albert Schweitzer heropend als eerste stap naar een bredere MFA. In een volgende fase sluiten ook OBS De Molenvliet, kinderopvang, een gymzaal en verenigingsgebouw ’t Trefpunt daarbij aan. In Nieuwe-Tonge werd ook de CBS Oranje Nassau gerenoveerd en voorbereid op de toekomst. Daarnaast wordt daar gewerkt aan de voorbereiding van een nieuwe MFA voor OBS De Pannebakker, kinderopvang en een gymzaal.

Zo bouwen dorpen stap voor stap aan voorzieningen die passen bij de toekomst en bij de behoeften van hun inwoners.

Naast schoolgebouwen is ook geïnvesteerd in voorzieningen die ontwikkeling op meerdere manieren ondersteunen. In september 2024 opende de vernieuwde bibliotheek in Het Diekhuus in Middelharnis. De bibliotheek vervult inmiddels een centrale maatschappelijke rol, met ruimte voor cursussen en spreekuren, waaronder het Werkcentrum Rijnmond.

“Een goed schoolgebouw of een bibliotheek is geen luxe,” zegt Bruggeman. “Het zijn voorzieningen die bijdragen aan ontwikkeling en perspectief. Het is mooi dat we dit samen met schoolbesturen en maatschappelijke partners op het eiland hebben kunnen realiseren.”

Sport als verbinder in onze dorpen

Sport speelt een belangrijke rol in het dorpsleven op Goeree-Overflakkee. Verenigingen zijn voor veel dorpen meer dan alleen een plek om te sporten. Het zijn plekken waar vrijwilligers zich inzetten, waar jongeren leren samenwerken en verantwoordelijkheid nemen en waar generaties elkaar ontmoeten. Daarmee dragen zij bij aan de sociale samenhang in onze dorpen.

Binnen het verenigingsleven op het eiland nemen voetbalverenigingen een bijzondere plaats in. Om die positie ook in de toekomst stevig te houden, is de afgelopen jaren gewerkt aan de harmonisatie van de voetbalaccommodaties. Het doel: één helder en gelijk systeem voor alle verenigingen. Na de herindeling in 2013 werkte de gemeente namelijk nog met vier verschillende sportbeleidssystemen. Daardoor waren verschillen ontstaan in ondersteuning en afspraken. Met de harmonisatie wordt - vanaf het komende seizoen - gewerkt volgens dezelfde uitgangspunten.

Het traject vroeg om veel overleg met besturen en vrijwilligers en bleek niet eenvoudig. Onderweg waren er ook momenten waarop het proces scherper had gekund. “Het was een intensief traject,” zegt Bruggeman. “We hebben gemerkt hoe belangrijk duidelijke kaders, goede communicatie en een zorgvuldige voorbereiding zijn. Daar hebben we als gemeente ook van geleerd.”

Voor tien verenigingen geldt straks één uniform model. Drie verenigingen kozen, op hun eigen verzoek, voor privatisering. Die keuze maakte het mogelijk om voor de overige verenigingen tot één gelijk en toekomstbestendig systeem te komen. “Het gaat erom dat iedere vereniging weet waar zij aan toe is,” aldus Bruggeman. “Zo zorgen we ervoor dat sport ook in de toekomst een stevige basis blijft in onze dorpen.”

Vooruitkijken in zorg en welzijn

Binnen de Wmo (Wet maatschappelijk ondersteuning) is de afgelopen jaren gewerkt aan het versterken van ondersteuning dichtbij inwoners. Medewerkers van de gemeente en zorg- en welzijnspartners zetten zich dagelijks in om passende hulp te bieden. Tegelijkertijd groeit de druk op de zorg en woningmarkt. Mensen blijven langer thuis wonen en de vraag naar ondersteuning neemt toe. Dat vraagt om een bredere blik op wonen, ouder worden en samenleven in onze dorpen.

In deze collegeperiode is daarom bewust ingezet op het verder ontwikkelen van lokale netwerken, naast de reguliere ondersteuning vanuit de Wmo. Voor Bruggeman betekende dat ook een andere manier van kijken. “We moeten niet alles vanuit het gemeentehuis willen organiseren,” zegt hij. “Onze rol is steeds vaker om te verbinden, ruimte te geven en initiatieven mogelijk te maken. Dorpen geven zo zelf vorm aan hun toekomst.”

In dat gesprek sluit De Goede Nieuwe Tijd aan, een beweging op het eiland waarin inwoners en organisaties samen nadenken over de toekomst van zorg en samenleven. Daarbij staat niet alleen professionele hulp centraal, maar vooral de kracht van inwoners en de onderlinge betrokkenheid in onze dorpen.

Dat krijgt concreet vorm in de zogenoemde Dorpen van Morgen, zoals Achthuizen en Herkingen, waar inwoners zelf het initiatief nemen en elkaar weten te vinden. In Achthuizen werd met steun van onder meer Oost West Wonen een centrale ontmoetingsplek gerealiseerd: D’8Huiskamer. Daar worden activiteiten georganiseerd voor jong en oud. In Herkingen ontstond onder meer een pendelbus voor inwoners die moeite hebben om zelfstandig boodschappen te doen.

Aad de Kool, voorzitter van de dorpsraad in Achthuizen en ambassadeur van Dorp van Morgen, ziet die noodzaak dagelijks. “Mensen blijven langer thuis wonen, maar het is niet vanzelfsprekend dat alle zorg in de dorpen beschikbaar blijft. Daarom moeten we vooruitkijken en als dorp zelf onze schouders eronder zetten.”

Professionele ondersteuning blijft daarbij onmisbaar. Het gaat om balans: ruimte voor initiatief vanuit inwoners, met hulp beschikbaar wanneer dat nodig is.

“De samenleving verandert,” zegt Bruggeman. “Zorg wordt ingewikkelder en middelen zijn beperkt. Dan moeten we samen nadenken over hoe we ondersteuning organiseren, zodat die ook in de toekomst houdbaar blijft.”

Samen werken aan sterke dorpen

“Als ik terugkijk op de afgelopen vier jaar, zie ik vooral samenwerking,” zegt Bruggeman. “We hebben grote onderwerpen aangepakt. Soms ingewikkeld, soms gevoelig. Maar altijd met het doel om onze dorpen sterk te houden en voorbereid op de toekomst. Dat hebben we samen gedaan, met inwoners, verenigingen en partners op het eiland. En uiteindelijk zit de echte waarde niet in de besluiten die we nemen, maar in wat inwoners daarvan merken en hoe zij zelf vorm geven aan hun dorp.” 

Met het einde van de collegeperiode in zicht blikken de collegeleden van de gemeente Goeree-Overflakkee terug op de afgelopen vier jaar. Wat wilden zij bereiken en wat hebben inwoners daarvan gemerkt?

Vier jaar geleden koos Henk van Putten bewust voor het wethouderschap, nadat het CDA een beroep op hem deed. Na 33 jaar in het onderwijs was dat een flinke ommezwaai. Toch heeft hij geen moment spijt gehad. “Ik noemde het toen al een bijzondere en eervolle opdracht. Dat vind ik nog steeds," zegt hij.

Terugkijkend denkt hij aan de vele vruchtbare gesprekken, de samenwerkingen en de resultaten die samen zijn bereikt. Ook na 4 jaar is hij nog steeds enorm onder de indruk van de energie op Goeree-Overflakkee. “Ik zie op ons eiland heel veel positiviteit en mensen die daadkracht laten zien. Van innovatieve eenpitters tot internationaal opererende bedrijven: samen zijn zij de motor van onze lokale economie. Ik voel die energie als ik bedrijven bezoek, of met mensen praat tijdens bijeenkomsten. Maar ik voel en zie het ook bijvoorbeeld bij het hijsen van de Blauwe Vlag op onze stranden en in de jachthavens. En bij scholen, tijdens verkeerslessen zoals SCHOOL op SEEF en Totally Traffic. We blijven op ons eiland ontwikkelen en vernieuwen. Dat is nodig om de aandacht van klanten te houden, toeristen te interesseren of leerlingen te blijven boeien. 

Die beweging stopt niet bij economie of onderwijs. Ook buiten, in onze dorpen en langs onze wegen en stranden, blijven we ontwikkelen. Veilige fietspaden, goed onderhouden groen, schone stranden en sterke voorzieningen maken het verschil voor inwoners. Dat vraagt om duidelijke keuzes en blijvende inzet. Zo zorgen we dat mensen prettig kunnen wonen, werken en opgroeien op Goeree-Overflakkee, vandaag én morgen.”

Dat inspireert Henk van Putten ook in zijn werk 

“Ik ben niet iemand die naar voren stapt en zegt: ‘Ik los het wel even op.’ Dat is niet mijn stijl. Zo ontstaan ook geen oplossingen voor de lange termijn. Een nieuwe generatie vertrouwt erop dat ook zij hier fijn kunnen blijven wonen, ondernemen en recreëren. Ik geloof in samen doen. We zijn niet voor niets een samenleving. En juist daaraan wil ik vanuit mijn rol een positieve bijdrage leveren.” Zo kijkt hij ook terug op de samenwerking met de andere collegeleden. “We hebben grote uitdagingen op ons af zien komen. Soms worstelden we met wat de juiste aanpak was. Maar door naar elkaar te luisteren en inzichten te delen, kom je samen tot betere resultaten.”

Van Putten is wethouder van economische samenwerking, mobiliteit (verkeer), buitenruimte, landbouw en visserij, en recreatie en toerisme. Belangrijke onderwerpen voor de gemeente, ieder met eigen uitdagingen. 

Toekomst voor de landbouw

Van Putten kon niet rustig wennen aan zijn nieuwe rol. Tijdens de eerste raadsvergadering van het toen net nieuwe college, gebeurde iets bijzonders. De hele parkeerplaats stond vol tractoren. In de raadzaal reden boerenkinderen met traptrekkers rond. Een ludieke actie met een serieuze boodschap: is er nog toekomst voor onze kinderen als boer? “Dat raakte me, als wethouder maar vooral ook als boerenzoon. Familie en oud-leerlingen zaten in de zaal. Dan worden landelijke uitdagingen, heel zichtbaar, ook hier lokaal.” 

Hij reageerde die avond met de woorden: “We staan op de schouders van reuzen. We bouwen voort op wat onze voorouders deden. Het is onze plicht om te doen wat we kunnen.” Daar bleef het niet bij. Er kwamen bijeenkomsten voor de hele landbouwsector op het eiland. “Met ruim 30 betrokken boeren uit het gebied kwamen we tot een brede landbouwvisie voor Goeree-Overflakkee waarin er afspraken werden gemaakt over de toekomst van de landbouw op het eiland. Belangrijk hierbij is de samenwerking met alle soorten partners, zodat bijvoorbeeld natuur en landbouw niet tegenover elkaar komen te staan, maar juist samenwerken.” 

Hanneke de Baar, eigenaar van pluimveebedrijf Eibaar en betrokken bij de Land- en Tuinbouworganisatie (LTO) Nederland en de landbouwvisie: “Als ondernemer in de agrarische sector zie ik hoe belangrijk het is om samen te werken en te bouwen aan een toekomst voor de huidige en komende generaties. We blijven samen met de gemeente en partners investeren in innovatie en samenwerking, zodat landbouw en plattelandsbedrijven kunnen blijven bestaan en groeien. 

Een concreet voorbeeld van samenwerking is de Proeftuin Van Pallandtpolder. Hier werken agrariërs, onderzoekers en overheden samen aan vernieuwing in de praktijk. Op het land wordt onderzocht hoe slimmer waterbeheer, een gezonde bodem en meer biodiversiteit samengaan met een toekomstbestendig bedrijf.

Toekomst voor de maritieme sector

Een belangrijk onderwerp op dit eiland is de maritieme sector. De visserij, de visafslag, internationale scheepswerven en toeleveranciers staan onder grote druk. Het verbod op pulsvisserij, minder viswater door windparken, de Brexit en strengere stikstofregels hebben grote gevolgen. Een onderwerp dat Van Putten aan het hart gaat: 

“Wij hebben in Stellendam goud in handen, maar geef ons perspectief," vat Van Putten de boodschap samen die hij bleef herhalen richting andere overheden. Dat leidde tot meerdere bezoeken van en aan ministers en gedeputeerden. Ook ontstond er een bijzondere samenwerking van overheden, visserijorganisaties en andere partners. Met resultaat: 5 miljoen euro steun voor de regio Zuidwest-Nederland om de visserijketen en de betrokken gemeenschappen te ondersteunen in de transitie van de visserij.

In Stellendam hebben maritieme bedrijven hun krachten gebundeld in het Delta Maritime Cluster (DMC). Hier werken de visserij, scheeps- en jachtbouw, watersport, maritieme bedrijven, dienstverleners en scholen samen. Zij zetten zich in voor vernieuwing, banen en een sterke maritieme regio in de toekomst. “Onze rol was om dit proces te faciliteren,” zegt Van Putten. “De kracht zit in het samenwerken. Alleen zo kunnen we de maritieme sector sterker maken en klaar maken voor de toekomst.”

Leen IJzelenberg, mede-eigenaar van Scheepstimmerbedrijf IJtama en voorzitter DMC, over het belang van deze samenwerking: “Dit cluster is veel meer dan een haven of bedrijventerrein. Het is een ecosysteem van kennis, vakmanschap en innovatie. Voor Goeree-Overflakkee betekent dit werkgelegenheid, kansen voor jongeren en een sterke positie in de maritieme sector. Samenwerking is de sleutel om onze ambities waar te maken. We hebben elkaar hard nodig.”

Ook vroeg de aanpak van kusterosie de afgelopen jaren aandacht. “We hebben dit probleem nadrukkelijk onder de aandacht gebracht van het Rijk en andere overheden. We willen hier middelen voor, zodat we onze kust en de Brouwersdam duurzaam kunnen beschermen. We proberen nog beter op de agenda van de landelijke overheid te komen. Ons kustgebied is deel van wie wij zijn als Goeree-Overflakkee. Het behoud van het strand, de duinen en de economie die daarbij hoort, is voor ons eiland van groot belang. Dit doen we als gemeente nadrukkelijk niet alleen: we werken samen met onze ondernemers en andere partners.” 

We willen bereikbaar zijn

Bereikbaarheid vraagt ook blijvende aandacht. “Als eiland is onze bereikbaarheid altijd een zorg," zegt Van Putten. “In 2023 werd de Haringvlietbrug maandenlang afgesloten, en we weten dat er in de toekomst opnieuw een afsluiting aankomt.” De gemeente is geen eigenaar van de brug; dat is het Rijk. “Maar het is wél aan ons om ambtelijk en bestuurlijk onze belangen voor het voetlicht te brengen. Hoe beperken we de overlast voor inwoners, ondernemers en toeristen zo veel mogelijk?”

Van Putten noemt daarbij specifiek de nog aan te leggen turborotonde met fietstunnel bij de N215 in Middelharnis. Dit project wordt samen met de provincie gefinancierd. De gemeenteraad heeft hiervoor 3,5 miljoen euro beschikbaar gesteld. “We zijn ervan overtuigd dat dit de verkeersveiligheid en de doorstroming sterk verbetert.”

Inzet op openbaar vervoer

Ook op het gebied van openbaar vervoer is er nauw contact met de provincie. “We zijn er alert op dat de bus ook onze kleinere dorpen aandoet. Dat is niet altijd af te dwingen, maar we blijven het gesprek voeren.”

In 2023 startte de buurtbus tussen Ooltgensplaat en Middelharnis, nadat buslijn 135 was opgeheven en vervangen door een belbus. “Dat was voor onze inwoners geen goede oplossing. Met vrijwilligers kon de buurtbus toch gaan rijden. Daar ben ik hen ontzettend dankbaar voor!” In januari 2025 kwam daar een buurtbus in Herkingen bij, totdat in december weer een reguliere buslijn terugkeerde. “Met vervoerder Transdev is het openbaar vervoer in de gemeente inmiddels versterkt, al kende de start enkele opstartproblemen.”

Buitenruimte die aansluit bij wat inwoners nodig hebben

De havens op Goeree-Overflakkee stonden de afgelopen jaren hoog op de agenda. In tien gemeentelijke havens staan constructies die de komende jaren groot onderhoud nodig hebben. Dat vraagt om stevige investeringen. “De eerste prioriteit is waterveiligheid. Daarom starten we bij de haven van Herkingen en de sluizen van Middelharnis en Stad aan ’t Haringvliet.”

De buitenruimte gaat natuurlijk verder dan havens. De kwaliteit van het openbaar gebied is elke dag zichtbaar voor inwoners. In de afgelopen jaren ging Van Putten regelmatig mee met de buitendienstmedewerkers van de gemeente. “Het is mooi om te zien met hoeveel toewijding zij hun werk doen. Van het zaaien van wilde bloemenmengsels tot het onderhoud van begraafplaatsen. Van het repareren van speeltoestellen tot het herstellen van straatwerk. Ik ben ontzettend blij met hun betrokkenheid en inzet.”

De afgelopen vier jaar hebben voor Henk van Putten laten zien dat samenwerken echt het verschil maakt. “Met oog voor elkaar en voor de toekomst bouwen we aan een eiland waar iedereen zich thuis voelt. Samen maken we onze samenleving sterker, nu en voor de generaties die nog komen.”

Met de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart in zicht, loopt deze collegeperiode ten einde. Wethouder Petra ’t Hoen kijkt terug op een bijzondere tijd. Ze stapte in toen haar voorganger door ziekte moest stoppen, en kreeg meteen een brede portefeuille: van duurzaamheid en financiën tot ouderenzorg, volksgezondheid, en kunst en cultuur. “Juist die veelzijdigheid maakt dit werk zo mooi. Lokaal verschil kunnen maken, op verschillende gebieden, en altijd samen met anderen, voor ons mooie eiland en de mensen die er wonen.”

Van onderwijs naar wethouderschap 

Petra ’t Hoen is moeder van 4 en inmiddels ook trotse oma van 2 kleindochters Ze komt uit het onderwijs maar is ook al eerder wethouder geweest, in Oostflakkee. Na 30 jaar lokale politiek en een loopbaan in het onderwijs twijfelde ze kort toen het wethouderschap op haar pad kwam. “Ik was net begonnen aan een nieuwe baan. Maar ik wist al snel: dit moet ik doen. Ik ben altijd betrokken geweest bij ons eiland, en ik voelde me ook verantwoordelijk. Ik wilde mijn ervaring inzetten voor de mensen, met oog voor elkaar en de toekomst van onze dorpen.”

Energie: kansen benutten, iedereen laten meedoen 

De energietransitie vroeg vanaf dag één haar volle aandacht. We zitten midden in een grote transitie; van fossiel naar duurzame energiebronnen. Goeree-Overflakkee heeft een unieke positie: het wekt meer duurzame stroom op dan het zelf gebruikt. “De vraag is: hoe zetten we dat in voor ons eiland? Hoe blijft de transitie betaalbaar en toegankelijk voor iedereen?”

Het antwoord wordt steeds concreter. Het eiland ontwikkelt zich tot Energiehub GO, waar duurzame energie slim wordt opgewekt, opgeslagen en benut. Een project dat eruit springt is Stad Aardgasvrij. “Wat ik hier zo bijzonder aan vind, is dat het idee echt bij de inwoners zelf begonnen is”, zegt ’t Hoen. “Het is hun idee, hun inzet en hun doorzettingsvermogen. Dat geeft het project een enorme kracht.” Inwoners werken in Stad aan ‘t Haringvliet samen met de gemeente en partners als Stedin en Oost West Wonen, aan een plan om lokaal groene waterstof te produceren en op te slaan in ondergrondse buizen, zodat goedkope stroom in daluren benut kan worden. Iets wat nog nergens gebeurt. Een ander innovatief warmteproject is het verdiepende onderzoek naar Power-to-heat: duurzame elektriciteit direct omzetten in warmte en opslaan voor een lokaal warmtenet. “De eerste uitkomsten zijn veelbelovend”, vertelt ’t Hoen, “binnenkort starten we met een verdiepend onderzoek in één van de dorpskernen.” 

De Energiebank: uniek met een menselijk gezicht 

Innovatie zit niet alleen in techniek, maar ook in benadering. “De Energiebank is een project dat zich kenmerkt door de persoonlijke aanpak, die we samen met onze sociale partners vorm geven”, vertelt Michel van Doorn, Energiehulp bij de Energiebank Goeree-Overflakkee. De Energiebank helpt inwoners die moeite hebben met hun energierekening. Energiehulpen Michel, Daisy en Ronald komen meerdere keren langs als dat nodig is. Kleine maatregelen, persoonlijk contact, precies wat volgens ’t Hoen het verschil maakt. “Energie besparen is belangrijk voor iedereen maar vooral voor de mensen die moeite hebben om iedere maand rond te komen,” vertelt Petra ’t Hoen. “Juist voor die mensen is de Energiebank belangrijk. Die mensen bieden we net iets meer; via persoonlijk contact en hulp met kleine maatregelen als radiatorfolie”, licht Michel toe.

Cultuur voor iedereen

Alle inwoners moeten mee kunnen doen met de energietransitie, ongeacht de grootte van de portemonnee. “Dit geldt ook voor cultuur”, vertelt wethouder Petra ’t Hoen, “cultuur moet bereikbaar zijn voor iedereen, voor jong en oud. Cultuur verbindt mensen, Het brengt verhalen samen en geeft kleur aan onze dorpen. In een tijd waarin veel verandert, zorgt cultuur ervoor dat mensen zich thuis voelen en mee kunnen doen. Daarom zijn projecten als de KunstTaart zo mooi. Zo maken alle kinderen op Goeree-Overflakkee kennis met de wereld van kunst en cultuur.” 

KunstTaart is een bijzonder cultureel programma, speciaal voor scholen. Via het platform kunnen scholen kiezen uit bijvoorbeeld gastlessen, culturele uitstapjes of creatief lesmateriaal. Denk aan een bezoek aan het Streekmuseum of aan lessen over muziek, theater en beeldende kunst.

Geerte Rijpma, als cultuurcoördinator betrokken bij de KunstTaart en andere culturele activiteiten op Goeree-Overflakkee, ziet hoe kunst en cultuur verweven zijn met de identiteit van het eiland: “Cultuur is van, door en voor iedereen. Het maakt het leven mooier en completer. Het is het cement van de samenleving, dat wat mensen met elkaar verbindt en laat groeien. Juist voor kinderen en jongeren is cultuur van enorme waarde. Door muziek te maken, toneel te spelen en creatief bezig te zijn, groeien ze niet alleen in talent, maar ook in hun brein. Kinderen krijgen meer zelfvertrouwen, leren zich in anderen verplaatsen en ontdekken wat hen bijzonder maakt. Kunst en cultuur maken gelukkiger en zorgen dat je je verbonden voelt met anderen. In een project als de KunstTaart zie je dat goed terug. Wat klein begon, is uitgegroeid tot een prachtig platform waar inmiddels 28 scholen aan meedoen. Ik ben er trots op dat wij dit samen hebben kunnen opbouwen. Ook ben ik dankbaar dat de gemeente en in het bijzonder wethouder Petra ’t Hoen, het belang van cultuur in onze samenleving echt heeft gezien en hier vol overtuiging voor is blijven staan.”

Het eiland bruist van culturele initiatieven: KunstKijk, de Culturele Week Ooltgensplaat, Oranjepop, het Streekmuseum, particuliere initiatieven zoals de Beeldentuin Achter de Westduinen. En zo zijn er nog veel meer. Ook herdenken en doorgeven speelt een grote rol, zoals bij Watersnoodramp door kinderogen van het Streekmuseum en de drukbezochte Holle Bolle Dag. 

Jongeren worden steeds meer actief onderdeel van cultuur. Kijk naar het Cultuurprogramma van Jongerenwerk en bijvoorbeeld De jeugdtheaterschool De Houten Aap in Ouddorp. Jongeren kunnen zo hun talenten ontdekken en ontwikkelen en gaan zelf aan de slag. “Theater geeft zelfvertrouwen en creativiteit. Fantastisch dat dit op ons eiland bestaat,” zegt ’t Hoen.“

Lastige keuzes in financieel krappe tijden 

Natuurlijk komt Petra ’t Hoen als wethouder uitdagingen tegen. Niet alles kan. Zeker in deze tijd, waarin gemeenten moeten bezuinigen, is het belangrijk keuzes te durven maken. 

“Goeree-Overflakkee is prachtig, een fijne plek om te wonen en werken. Dit willen we zo houden, ook in de toekomst. Dat vraagt in deze tijd om soms lastige keuzes, ”

Dat gemeenten het financieel lastig hebben, is niet nieuw en geldt ook niet alleen voor Goeree-Overflakkee. Gemeenten in heel Nederland hebben hiermee te maken. Door een veranderde rekenmethode ontvangen zij minder geld van het Rijk, terwijl de taken toenemen. Daarnaast heeft Goeree-Overflakkee relatief veel voorzieningen zoals scholen, havens, veel openbaar groen en vastgoed. 

Als wethouder financiën is dat niet altijd makkelijk. “Je wil de lasten voor inwoners niet op laten lopen en deze ook eerlijk blijven verdelen. Gelukkig sta ik hier niet alleen in. We hebben de afgelopen tijd als college en gemeenteraad hier samen hard aan gewerkt. Met als doel: een financieel gezonde toekomst van Goeree-Overflakkee. We staan voor grote opgaven, tegelijkertijd kunnen dingen soms ook beter. We durven kritisch te kijken naar wat de kosten zijn. We wegen zorgvuldig wat echt nodig is. En altijd met hetzelfde doel: doen wat goed is voor Goeree-Overflakkee en voor de mensen die hier wonen en werken. Dat we deze keuzes samen maken, daar ben ik trots op.”

Ouder worden in een sterke gemeenschap 

Met de vergrijzing komen er nieuwe opgaven op het gebied van ouderenzorg en gezondheid. De gemeente werkt nauw samen met organisaties als de GGD. ’t Hoen: “Vanuit het onderwijs heb ik geleerd hoe belangrijk het is om mensen te helpen iets zelf te kunnen. Dat geeft kracht.” Programma’s zoals De Goede Nieuwe Tijd helpen inwoners om goed voorbereid ouder te worden, met steun van gemeente en zorgpartners.

Petra ’t Hoen sluit af:  “Wat mij het meest trots maakt? Dat we het sámen doen. Met inwoners, met partners, met elkaar. Want uiteindelijk gaat het niet om plannen op papier, maar om mensen.”

Met het einde van de collegeperiode in zicht blikken de collegeleden van gemeente Goeree-Overflakkee terug op de afgelopen vier jaar. Wat wilden zij bereiken en wat hebben inwoners daarvan gemerkt?

Woningen die passen bij de vraag van inwoners, jong en oud. Bouwen in elke kern, met aandacht voor identiteit, kwaliteit, schaal en leefbaarheid. Dat was - en is - één van de belangrijkste opgaven van wethouder Daan Markwat. De afgelopen 4 jaar, en eigenlijk al bijna 11 jaar, zet hij zich hiervoor in.

Met zichtbaar resultaat. In de Hof van Lucard in Nieuwe-Tonge en de Nollepolder in Melissant hebben inmiddels bewoners hun thuis gevonden. Ook in andere dorpen worden plannen steeds concreter. Het doel om vóór 31 december 2030 minimaal 2.500 woningen te bouwen, gaat als het goed is lukken. “We zetten goede stappen. Er kan zelfs meer gebouwd worden dan eerder is bepaald. Dat is belangrijk, want de behoefte aan woningen onder onze inwoners is groot”, zegt Markwat. 

Chantal Riedijk, trotse bezitter van één van de woningen in Hof van Lucard: “We zijn ontzettend blij: we schreven ons 2 jaar geleden in en werden ingeloot. Ik kom zelf uit Nieuwe-Tonge, en mijn vriend uit Middelharnis. Voor hem is het nog geen tien minuten rijden, en voor mij is het om de hoek. We wilden altijd graag in de buurt een huis voor onszelf vinden en zijn heel blij dat dat nu is gelukt!” 

Het begin

Markwat werd in 2015 wethouder, nadat zijn voorganger onverwachts overleed. Plannen die in die periode al gemaakt werden, zag hij de afgelopen jaren werkelijkheid worden. “Besturen doe je in het hier en nu, maar je bent er meestal niet voor de korte termijn. Je werkt vooral aan de toekomst.” De samenwerking binnen het college vond hij heel positief. “We hebben samen gebouwd aan Goeree-Overflakkee, van nu en de toekomst. We hebben elkaar altijd gevonden in onze gezamenlijke inzet om het beste voor onze inwoners te bereiken.” Maar niet alleen de samenwerking met het college ging goed, ook de steun van de ambtelijke collega’s waardeert Markwat. “Samen zetten we de schouders eronder. Dit is niet iets wat een wethouder alleen doet, dit doe je echt samen, met collega’s, maar bijvoorbeeld ook met partners als woningbouwcorporatie Oost West Wonen.” 

Ruimte

Markwat ziet ook grote uitdagingen in het behalen van de woningbouwopgave. Denk aan juridische procedures, regels rond stikstof en een grote uitdaging van het moment: netcongestie. Ook liggen overheden zelf niet altijd op één lijn. De afgelopen jaren trok Markwat vaak naar Den Haag om in te spreken bij commissie- en Statenvergaderingen van de Provincie Zuid-Holland. Dit om aandacht te vragen voor de woningbouwopgave van Goeree-Overflakkee én voor de gezonde ontwikkeling van de gemeente. De discussies gingen over ingewikkelde onderwerpen, zoals de 3-hectarekaart, correctie van contouren en omgevingsbeleid. Maar de kern is duidelijk: het provinciaal beleid sluit niet altijd aan bij wat de gemeente nodig heeft.

“De provincie wil vooral binnen de bestaande dorpskernen bouwen, om landbouwgrond te beschermen,” legt Markwat uit. “Maar bij ons is de impact van nieuwe woningbouw op het totale landbouwoppervlak heel klein. Terwijl extra woningen juist belangrijk zijn voor de leefbaarheid, vitaliteit en werkgelegenheid. Binnen de dorpen is weinig ruimte voor nieuwbouw. Hoogbouw past niet bij ons eiland. Een plattelandsgemeente is nu eenmaal anders dan een stad. Ik heb de afgelopen jaren veel energie gestoken om de provincie hiervan te overtuigen en dat blijf ik, zo lang ik wethouder ben, ook doen.”

Internationale medewerkers

Veel inwoners zien het belang van woningbouw voor eigen inwoners. De huisvesting van doelgroepen, zoals arbeidsmigranten, roept vaker vragen op. Toch vindt Markwat dit ook heel belangrijk. Hij spreekt liever over ‘internationale medewerkers’. “De term arbeidsmigranten heeft voor sommigen een negatieve lading. Maar deze mensen zijn belangrijk voor de economie op Goeree-Overflakkee, vooral voor onze landbouw, maar ook voor de recreatie en logistieke en technische sector. Dan moet je er ook voor zorgen dat deze mensen goed kunnen wonen hier, ook al is het tijdelijk.” Nu verblijven internationale medewerkers vaak in andere gemeenten, op vakantieparken of in woningen die bedoeld zijn voor reguliere bewoning. 

Daarom is Markwat positief over de opening van de locatie van Homeflex in Middelharnis voor 200 bewoners. “Het was een lang traject, maar we bieden nu centrale en goed ingerichte woonplekken. Daarmee verbeteren we de leefomstandigheden, gaan we misstanden tegen én we helpen de doorstroming op de woningmarkt. Bovendien kunnen vakantieparken weer meer hun recreatieve functie oppakken.”

Willem Weggeman, algemeen directeur HomeFlex – ontwikkelaar en beheerder van de huisvestingslocatie in Middelharnis: “Goede huisvesting begint met kwaliteit, duidelijke regels en goed beheer. Op de locatie in Middelharnis realiseerden we woningen waar internationale medewerkers tijdelijk prettig en veilig kunnen wonen, met voldoende ruimte, voorzieningen en een beheerteam dat dagelijks aanwezig is. Dat zorgt voor rust voor bewoners én voor de omgeving. Samen met de gemeente en ondernemers laten we zien dat deze huisvesting op een zorgvuldige en toekomstbestendige manier kan worden georganiseerd.”

De gemeenteraad stemde onlangs ook in met een tweede locatie in Melissant voor 300 internationale medewerkers. Inwoners vragen zich af wat dit betekent voor hun omgeving. “Ik ken de zorgen en ik begrijp ze ook. Tegelijk gaat het vaak om mensen die al op het eiland werken en verblijven. Nu krijgen we er eindelijk goed grip op, met de regels, afspraken en handhaving die daarbij horen. We houden nadrukkelijk rekening met de zorgen die er leven.”

Omgevingsvisie

In de afgelopen periode stelde de gemeenteraad ook de Omgevingsvisie vast. Dit document geeft richting aan de ontwikkeling van Goeree-Overflakkee. Het maakt duidelijk waar we als eiland voor staan en welke doelen en ambities daarbij horen. “We zijn een eiland met veel eigenheid, groen, rust en ruimte. Die kwaliteiten koesteren we, maar we vernieuwen ook waar dat nodig is”, aldus Markwat. Bij de totstandkoming van de visie zijn inwoners en ondernemers op verschillende manieren betrokken, onder andere met een enquête en bijeenkomsten. “Daaruit bleek bijvoorbeeld dat mensen het belangrijk vinden dat er wordt gebouwd voor de eigen behoefte van onze jongeren en ouderen. En dat inwoners onze dorpen groener willen inrichten. Dat is vervolgens verwerkt in de Omgevingsvisie.” 

Scheiden van afval

Onder Markwats leiding zijn er ook grote stappen gezet in het afvalbeleid. Er werd veel meer ingezet op het scheiden van afval, met het huis aan huis ophalen van pmd-zakken en extra kosten voor inzameling van restafval. “Dat ging niet vanzelf, maar was wel nodig. Bijna nergens in Nederland produceerden inwoners zoveel restafval als hier: 272 kilogram in 2018. En al dat afval werd verbrand. Dat was in 2024 al gedaald naar 126 kilogram per inwoner”, vertelt Markwat. “We zien dat onze inwoners bewust bezig zijn met afvalscheiding. Dat is niet makkelijk geweest en ik zal ook niet zeggen dat afval scheiden altijd leuk is, maar we hebben wel een mooi resultaat behaald. Daar ben ik trots op, al moeten er nog stappen worden gezet voor nog betere afvalscheiding en een kostendekkend tarief.”

Fort Prins Frederik

Markwat heeft naast wonen en ruimte ook milieu en monumenten in zijn takenpakket. Een belangrijk historisch boegbeeld op Goeree-Overflakkee is Fort Prins Frederik in Ooltgensplaat. Dit fort werd in 1811 gebouwd als onderdeel van de Zuiderwaterlinie. In 2018 kocht de gemeente het fort, met het idee om het gebied op te knappen en het historisch erfgoed weer toegankelijk en beleefbaar te maken. Dat was een langdurig proces, met de nodige hobbels onderweg. Maar inmiddels staat het fort weer fier te stralen. Op dit moment is de gemeente op zoek naar een exploitant om het fort weer de levendigheid terug te geven die er hoort te zijn. “Het fort heeft nog een hele toekomst voor zich”, aldus Markwat. “We hebben destijds ingegrepen als gemeente en gezorgd dat het fort behouden bleef voor de toekomst, nu is het tijd voor de volgende stap.” 

Er is veel bereikt, maar het werk is nooit af. Die realiteit hoort ook bij besturen, weet Markwat. Tegelijk kijkt hij met tevredenheid terug op wat er samen is neergezet.

“Uiteindelijk doe je het niet voor jezelf,” zegt hij. “Je doet het voor de mensen die hier wonen en voor de generaties na ons. Zodat Goeree-Overflakkee een plek blijft waar het goed wonen, werken en leven is.”

Met het einde van de collegeperiode in zicht blikken de collegeleden van gemeente Goeree-Overflakkee terug op de afgelopen vier jaar. Wat wilden zij bereiken en wat hebben inwoners daarvan gemerkt?

Voor burgemeester Ada Grootenboer-Dubbelman was dit haar derde collegeperiode als burgemeester. Inmiddels is ze al 12,5 jaar met veel energie en passie de eerste burger van Goeree-Overflakkee. In goede tijden, en in moeilijke. “Besturen is makkelijk als alles goed gaat. Dan heb je fans. Maar als het lastig wordt, moet je er ook staan en de juiste keuzes maken. Dan krijg je zelden applaus.”

Lastige tijden, grote uitdagingen

En de afgelopen 4 jaren waren zeker niet saai. “Als je denkt de ene uitdaging goed te hebben aangepakt, komt er al een nieuwe aan. En soms verandert ineens alles door een onverwachte wending”, blikt ze terug. “Als ik terugkijk, ben ik trots op hoe we het met elkaar hebben gedaan. Ieder met zijn eigen opgaven en uitdagingen, maar wel samen aan de slag om het beste te doen voor Goeree-Overflakkee.” 

Bij haar eigen taken denkt de burgemeester bijvoorbeeld aan de noodopvang voor Oekraïners en de opvangschepen voor asielzoekers. Of de stappen die zijn gezet op het gebied van betere en simpelere brieven vanuit de gemeente. Of de jaarwisseling veilig laten verlopen. Maar in haar gedachten komt ook al snel de Sintintocht van 2024, met de demonstratie van Kick Out Zwarte Piet. En de constante inzet op het tegengaan van polarisatie in een tijd waarin verbinding juist zo nodig is. 

Derde ambtstermijn

Ze benadrukt gelijk dat besturen een grote verantwoordelijkheid is en dat ze die ook zo voelt. “Ik was niet begonnen aan mijn derde termijn als burgemeester als ik niet het gevoel had dat we met elkaar nog verder kunnen bouwen aan een sociaal en economisch sterk eiland in een complexe uitdagende tijd. Goeree-Overflakkee is een bijzonder mooie en unieke gemeente en ik heb het gevoel dat ik hier nog niet klaar ben.” Ze noemt haar werk dankbaar, betekenisvol, afwisselend, veeleisend en inspirerend. .

Als burgemeester is Grootenboer verantwoordelijk voor de openbare orde en veiligheid. Ook handhaving, horeca en evenementen, dienstverlening, communicatie, burgerzaken en personeel behoren tot haar takenpakket. Ze is voorzitter van de gemeenteraad, die vooral ’s avonds bij elkaar komt en voorzitter van het college van B&W. Daarnaast is ze voorzitter van de plaatselijke KNRM-commissie in Stellendam en Ouddorp. 

En ze is moeder van vijf kinderen en oma van inmiddels 4 kleinkinderen. “Ik heb weinig tijd om me te vervelen”, lacht ze. “Van mijn vader heb ik meegekregen dat 100 procent niet genoeg is. Je moet altijd dat beetje extra geven. Dat ben ik, en dat geeft mij energie.”

Herdenken is belangrijk 

Met grote dankbaarheid kijkt ze terug op de herdenking in Oude-Tonge in 2023, 70 jaar na de Ramp. Een foto van de prinses en de burgemeester op de Rampenbegraafplaats hangt in haar werkkamer. “Elk jaar opnieuw ben ik onder de indruk van wat er toen is gebeurd. Wat een groot verdriet en enorme verwoesting het water bracht. Op de begraafplaats liggen 311 mensen begraven. Het is toch bijna niet voor te stellen? Dat blijft zeer aangrijpend.” 

Ze is ervan overtuigd dat samen herdenken belangrijk is. “Ik ben trots op alle vrijwilligers die dit mogelijk maken. In 6 dorpen werd dit jaar de Watersnood herdacht, en bij de Dodenherdenking waren er vorig jaar 9 bijeenkomsten. Dit is het gezamenlijke verleden van Goeree-Overflakkee. Daar moeten we aandacht voor blijven houden.” 

Wim Harteveld, organisator van de herdenking in Oude-Tonge voegt toe: “De aanwezigheid van de Prinses onderstreepte wat mij betreft hoe belangrijk herdenken is. Ik vind het heel mooi om dit te kunnen en te mogen doen. Het geeft mij veel voldoening om te ervaren hoe de overlevenden en de nabestaanden het waarderen dat er aandacht blijft voor het verdriet, de pijn en de ellende die zij hebben meegemaakt. Ze waarderen het dat het verhaal van de Ramp zo verteld blijft worden, ook voor de jongere generaties.”

Belang van regionale ziekenhuizen

Vanaf september is de burgemeester voorzitter van het landelijke netwerk Gemeenten met een Regionaal Ziekenhuis. Dit netwerk vraagt in Den Haag aandacht voor de belangen van gemeenten met een ziekenhuis. De afgelopen jaren zijn enkele ziekenhuizen en afdelingen in Nederlandse ziekenhuizen gesloten, vooral in de acute zorg. Gemeenten hadden daar weinig invloed op, terwijl de gevolgen voor inwoners groot zijn.

Voor Goeree-Overflakkee is Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis in Dirksland onmisbaar. “Het ziekenhuis is gezond en ik ben apetrots dat het één van de best beoordeelde ziekenhuizen is. Regionale ziekenhuizen zijn van groot belang voor gemeenten. Voor de zorg, maar het is veel breder dan dat. Voor de werkgelegenheid, voor de economie, voor de aantrekkelijkheid als gemeente. Daarom is het nodig om hun belang in Den Haag blijvend onder de aandacht te brengen.”

Chirurg en co-bestuurder Maarten Staarink benadrukt dat iedereen volgens de richtlijn in Nederland binnen 45 minuten toegang tot spoedzorg moet hebben. “Dat maakt ook dat ons ziekenhuis noodzakelijk is, zeker voor de kop van Goeree en Schouwen-Duiveland. We weten ook dat inwoners een behandeling soms uitstellen of ervan afzien als zij daarvoor verder moeten reizen. Dat is schrijnend.”

Zelf ondervindt hij ook de meerwaarde van het werken in een regionaal ziekenhuis. “Medisch specialisten kennen elkaar. Dat maakt al dat je veel makkelijker dingen met elkaar regelt en voor elkaar krijgt in het belang van de zorg. Het is een hecht team.”

Inzet voor de veiligheid

Het is de taak van de burgemeester om de veiligheid in de gemeente te bewaken. Bijvoorbeeld bij de afsluiting van de Haringvlietbrug in 2023. “We hebben ons toen hard gemaakt voor voldoende bereikbaarheid van de hulpdiensten op Goeree-Overflakkee. Om risico’s te beperken zijn extra maatregelen genomen. Zo kwam er een MICU-light voertuig naar het eiland, een mobiele intensive care. Ook werd de ambulancecapaciteit uitgebreid, kwam er een tijdelijke helikopterfaciliteit en was er extra inzet van politie. Daarnaast waren er korte lijnen met het Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis in Dirksland. Zo bleef spoedzorg bereikbaar.

Veiligheid speelt ook bij demonstraties. Bijvoorbeeld bij de komst van Kick Out Zwarte Piet tijdens de sinterklaasintocht in 2024. “Demonstreren is een grondrecht. We moesten ruimte bieden, maar wilden escalaties voorkomen.” Dat vroeg om een zorgvuldige voorbereiding, veel politie-inzet en nauwe samenwerking tussen alle partijen.

Dat herinnert ook Caroline van Drenth-Fabert zich van Hart van Goeree-Overflakkee, de organisatie die de intocht organiseerde. “Er werd niets aan het toeval overgelaten. Maar een intocht met zoveel belangstelling heeft impact op iedereen. En dat voelde als een grote verantwoordelijkheid. Achteraf slaakten we wel echt een zucht van opluchting, toen bleek dat alles goed was gegaan.” 

Veiligheid betekent ook sterke brandweerzorg. In deze collegeperiode openden nieuwe kazernes in Ouddorp en Stellendam. Via de Veiligheidsregio Rotterdam-Rijnmond zijn drie nieuwe waterwagens besteld. Die worden na de zomer verwacht en vergroten de bluswatervoorziening op het eiland.

De burgemeester vindt het belangrijk dat inwoners weerbaar zijn bij noodsituaties. Ze verwijst naar de buikgriepuitbraak in mei 2024, toen onterecht werd gedacht dat het drinkwater besmet was. Binnen enkele uren was al het water in supermarkten uitverkocht. “Chaos ontstaat snel. We moeten het hoofd koel houden, duidelijk communiceren en informatie goed duiden.” Daarom zijn op het eiland drinkwatersteunpunten aangewezen voor noodgevallen.

Planten van gedenkbomen voor 100-jarigen

Grootenboer geniet ook van de kleinere taken als burgemeester. Gesprekken met inwoners, de aftrap van een jubileumwedstrijd van het G-voetbalteam, een tentoonstelling openen in het Streekmuseum, of jubilarissen bezoeken. En zeker noemenswaardig: de traditie van het planten van gedenkbomen voor honderdjarigen in het Vliedpark. 

De gemeente begon daarmee in 2022. “Het is een tastbaar eerbetoon aan onze oudste inwoners. Bomen verbinden ons met de toekomst, zodat ook toekomstige generaties ervan kunnen genieten.” Soms planten de honderdjarigen zelf de boom, soms doen familieleden dat met elkaar. “Er was laatst een honderdjarige die als kind een boom plantte. Destijds droeg hij een gedichtje voor. Nu deed hij dat weer. Nog steeds uit zijn hoofd. Hoe mooi is dat?”

Met het nieuwe college en de nieuwe raad begint voor de burgemeester weer een nieuwe fase: haar vierde collegeperiode. “Met ongetwijfeld bekende en nieuwe uitdagingen. Maar met hetzelfde doel als altijd: het juiste doen voor Goeree-Overflakkee en haar inwoners. Met goede moed voorwaarts.”